शीतलाष्टकम् – स्कन्द पुराण

मूल पाठ

अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः । अनुष्टुप् छन्दः । शीतला देवता । लक्ष्मीर्बीजम् । भवानी शक्तिः । सर्वविस्फोटकनिवृत्यर्थे जपे विनियोगः ॥ ईश्वर उवाच । वन्देऽहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगम्बराम् । मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालङ्कृतमस्तकाम् ॥१॥ वन्देऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम्। यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥२॥ शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः । विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥३॥ यस्त्वामुदकमध्ये तु ध्यात्वा सम्पूजयेन्नरः । विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥४॥ शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगन्धयुतस्य च । प्रणष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥५॥ शीतले तनुजान् रोगान् नृणां हरसि दुस्त्यजान् । विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकाऽमृतवर्षिणी ॥६॥ गलगण्डग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् । त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यान्ति सङ्क्षयम् ॥७॥ न मन्त्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते । त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥८॥ मृणालतन्तुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् । यस्त्वां सञ्चिन्तयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥९॥ अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा । विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥१०॥ श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः । उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥११॥ शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता । शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥१२॥ रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनन्दनः । शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकन्दनिकृन्तनः ॥१३॥ एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् । तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥१४॥ शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् । दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥१५॥ ॥ इति श्रीस्कन्दपुराणे शीतलाष्टकं सम्पूर्णम् ॥

लिप्यंतरण

Asya shrishitalastotrasya mahadeva rishih Anushtup chhandah shitala devata Lakshmirbijam bhavani shaktih Sarvavisphotakanivrityarthe jape viniyogah || Ishvara uvacha Vande'ham shitalam devim rasabhastham digambaram Marjanikalashopetam shurpalankritamastakam ||1|| Vande'ham shitalam devim sarvarogabhayapaham Yamasadya nivarteta visphotakabhayam mahat ||2|| Shitale shitale cheti yo bruyaddahapiditah Visphotakabhayam ghoram kshipram tasya pranashyati ||3|| Yastvamudakamadhye tu dhyatva sampujayennarah Visphotakabhayam ghoram grihe tasya na jayate ||4|| Shitale jvaradagdhasya putigandhayutasya cha Pranashtachakshushah punsastvamahurjivanaushadham ||5|| Shitale tanujan rogan nrinam harasi dustyajan Visphotakavidirnanam tvameka'mritavarshini ||6|| Galagandagraha roga ye chanye daruna nrinam Tvadanudhyanamatrena shitale yanti sankshayam ||7|| Na mantro naushadham tasya paparogasya vidyate Tvamekam shitale dhatrim nanyam pashyami devatam ||8|| Mrinalatantusadrishim nabhihrinmadhyasansthitam Yastvam sanchintayeddevi tasya mrityurna jayate ||9|| Ashtakam shitaladevya yo narah prapathetsada Visphotakabhayam ghoram grihe tasya na jayate ||10|| Shrotavyam pathitavyam cha shraddhabhaktisamanvitaih Upasargavinashaya param svastyayanam mahat ||11|| Shitale tvam jaganmata shitale tvam jagatpita Shitale tvam jagaddhatri shitalayai namo namah ||12|| Rasabho gardabhashchaiva kharo vaishakhanandanah Shitalavahanashchaiva durvakandanikrintanah ||13|| Etani kharanamani shitalagre tu yah pathet Tasya gehe shishunam cha shitalarun na jayate ||14|| Shitalashtakamevedam na deyam yasyakasyachit Datavyam cha sada tasmai shraddhabhaktiyutaya vai ||15|| || iti shriskandapurane shitalashtakam sampurnam ||