Bhakti Arohan
ॐ

भगवद्गीता — अध्याय 11, श्लोक 19

विश्वरूपदर्शनयोग

अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् । पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रं स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥ १९ ॥

anādi-madhyāntam ananta-vīryam ananta-bāhuṁ śhaśhi-sūrya-netram paśhyāmi tvāṁ dīpta-hutāśha-vaktraṁ sva-tejasā viśhvam idaṁ tapantam

हिंदी अर्थ

मैं आपको आदि, मध्य और अंत से रहित, अनंत सामर्थ्य वाले, अनंत भुजाओं वाले, चंद्र-सूर्य रूपी नेत्रों वाले, प्रज्वलित अग्नि रूपी मुख वाले और अपने तेज से इस संसार को तपाते हुए देखता हूँ।

भावार्थ

दर्शन बदलने लगता है। जो तेज श्लोक 12 में सुंदर था, वही अब संसार को "तपा" रहा है ("तपन्तम्")। सूर्य और चंद्रमा को ईश्वर के नेत्र कहना एक प्राचीन वैदिक कल्पना है, जो पुरुष सूक्त में मिलती है। यहाँ से भाव विस्मय से भय की ओर खिसकने लगता है।

कोई त्रुटि दिखे?

यदि आपको इस पृष्ठ पर व्याकरण, हिंदी, अंग्रेज़ी, मंत्र-पाठ या किसी भी प्रकार की त्रुटि दिखे, तो हमें बताएँ — हम 24 घंटे में उसे ठीक कर देंगे।